Po prostu

Dzielę się tymi doświadczeniami, bo zauważam coraz częściej, jak wielu z nas, wzdychających do zdrowej równowagi tak samo jak ja, katuje samych siebie za brak produktywności. Na etacie lub poza nim, bo formuła pracy ma tak naprawdę drugorzędne znaczenie. Dodatkowo nakręcają nas media społecznościowe, w których wszystko, w tym proste życie, minimalizm, urodzenie i wychowanie dziecka, a nawet odpoczynek, musi być projektem. Nawet jeśli pisze się o tym ironicznie, dodając emotikon sugerujący dystans do sprawy. Chłonąc codziennie taki przekaz, zwielokrotniony poprzez liczbę obserwowanych profili, nietrudno poczuć się bezwartościowym i uwierzyć, że istotą naszego życia jest nieustanna aktywność, zwieńczona konkretnymi rezultatami, którymi można pochwalić się światu. Jeśli nie udowodnię, że jestem zajęty, wszystko jedno czym – pracą nad bardzo ważnym zleceniem, robieniem zdjęć na Instagrama, przesadzaniem roślin –  to nic nie znaczę. Nawet spać nie można dla samego spania, tylko musi to być na przykład eksperymentowanie z własnym snem.


https://minimalplan.com/2019/03/25/bardzo-straszna-buka/